RECENZJA KSIĄŻKI  AGNIESZKI LINGAS-ŁONIEWSKIEJ PT.
,,PIĘTNO MIDASA”

            Zastanawialiście się kiedyś czy mityczny bóg Midas mógłby żyć w teraźniejszości? Czy mógłby mieszkać w naszej okolicy,w naszym sąsiedztwie? 

            ,,Piętno Midasa”odpowiada na te pytania. Autorka tej książki to wrocławianka zwana przez swoich czytelników Dilerką Emocji. Jest mistrzynią pióra a każda z jej książek to emocjonalny roller coaster z chusteczkami.

            Główny bohater to zabójczo przystojny pasjonat fotografii Jakub Rojalski-chłopak wychowany na brudnym wrocławskim podwórku. Otrzymuje on szanse od pewnego człowieka ale… Podczas przyjęcia weselnego poznaje inspektor Karolinę Linde, szefową Wydziału Śledczego wrocławkiej policji. Kobieta jest sfrustrowana i przemęczona, ponieważ dochodzenie w sprawie płatnego mordercy utknęło w martwym punkcie. Tymczasem król Midas chciał zamienić wszystko  w złoto a to złoto okazało się krwią.

            Cóż poradzić,że zakochałam się w nim. Podobno niegrzeczne dziewczynki lubią niegrzecznych chłopców. Czytając tą książkę czułam się jak na fali, która unosi moją ciekawość, zwiększa wysokość adrenaliny i doprowadza mnie do stanu euforii.

            Po tej lekturze mam wielką ochotę pojechać do Wrocławia i na własne oczy zobaczyć ,,Trójkąt Bermudzki”.A kto wie może spotkam..

Iwona Domańska

RECENZJA KSIĄŻKI REMIGIUSZA MROZA PT.
 ,,CHÓR ZAPOMNIANYCH GŁOSÓW”

Remigiusz Mróz jest poczytnym autorem wielu bogatych w treść i niezwykle ciekawych pozycji książkowych. Najczęściej są to dzieła literackie, w których przewija się wątek kryminalny. Jest on twórcą wielu nowych książek, do których zaliczyć możemy pozycję pt. ,,Chór zapomnianych głosów”. Jest to niezwykle ciekawa powieść należąca do gatunku powieści fantastycznych. Głównym bohaterem jest Hakon Linberg, skandynawski astrochemik. Akcja dzieła rozgrywa się na statku kosmicznym, który  na skutek tajemniczych zdarzeń, dryfuje po przestrzeni kosmicznej. Wciągający do czytania układ niecodziennych wydarzeń, zaskakuje niezwykłymi zwrotami akcji podczas podróży głównego bohatera i jego kompanów poprzez czas i przestrzeń. Wartka akcja książki pobudza ciekawość czytelnika i w sposób znaczny rozwija jego wyobraźnię. Motywuje także do zastanawiania się nad tym, kto i dlaczego doprowadził do danej sytuacji, co właściwie się wydarzyło i jaki będzie ostateczny finał budzącej grozę wyprawy?

Nawet sam tytuł tego dzieła literackiego Remigiusza Mroza, jest zaskakujący i pobudzający do zajrzenia do tej pozycji. ,,Chór zapomnianych głosów” to zapowiedź czegoś niezwykłego, co z kolei ma też charakter fantastyczny. W tej powieści zawarte jest wiele dosyć niezwykłych definicji naukowych z różnych dziedzin, głównie związanych z kosmonautyką i astronomią. Autor łączy je w sposób naturalny z opisywaną fikcją literacką.

W tym dziele Mroza znajduje się wiele niezrozumiałych dla zwykłego czytelnika zwrotów i pojęć. Trudne do przyswojenia są łacińskie zwroty, gdyż ten język jest we współczesnym świecie zapomniany i nieużywany. Pomimo tego, książkę tę, czyta się z ,,zapartym tchem”. Jeżeli jest ktoś, kto jeszcze jej nie czytał , powinien, jak najszybciej po nią sięgnąć.

Bożenna Włoga

RECENZJA KSIĄŻKI  ANNY SZAFRAŃSKIEJ  PT.
„DZIEWCZYNA ZE ZŁOTEJ KLATKI ”

     Książkę „Dziewczyna ze złotej klatki” Anny Szafrańskiej zauważyłam przeglądając  twórczość naszych polskich autorek młodego pokolenia. Szukałam kolejnej ciekawej pozycji ,którą warto przeczytać. Zainteresował mnie jej tytuł. Jak zawsze nie czytam opinii  i recenzji, tym razem też tak było , ponieważ nie lubię utożsamiać swojego zdania z innymi.  Po 50 stronach  byłam rozczarowana i myślę sobie – jeśli nie zacznie się coś dziać kończę, bo po co tracić czas na smęty. Ale nie poddałam się i tak mijały kolejne strony…, z których dowiedziałam się ,że główna bohaterka Amelia Raczyńska ma 18 lat, apodyktycznych rodziców, którzy zaplanowali jej przyszłość z Igorem Staszewskim. Mieszka w luksusowej rezydencji i nosi ubrania od najlepszych projektantów. Jest córką posła i biznesmena, którego wiecznie nie ma w domu i byłej artystki. Szczerze, byłam znudzona. Aż tu po przeszło stu stronach zaczyna się emocjonująca, wciągająca bez końca , ciekawa historia o bezgranicznej miłości.

            Życie Amelii zmienia się , kiedy poznaje Lidkę. Dziewczyna wprowadza ją w świat motocyklistów. Tu poznaje niepokornego Roberta, w którym się zakochuje. Bohaterka ucieka się  do kłamstw, aby móc żyć tak jak ona sama chce i doświadczyć prawdziwej miłości, której nigdy nie zaznała od rodziców. W zasadzie w jej rodzinie nie było w ogóle miłości i ta książka ukazuje ten problem. Ania Szafrańska pokazuje nam jak bardzo dążenie do idealnego postrzegania nas przez innych ucieka się do destrukcji nas samych. Podziękowania na końcu książki dla mamy autorki były bardzo wzruszające. Powieść zmusza do refleksji , że jesteśmy szczęściarzami mając kochających rodziców . Poleciała mi łezka…

            Wątek sensacyjny, romantyczny, dramatyczny wszystko to znajduje się w tej książce. Nieprzewidywalna do samego końca fabuła, trzymająca w napięciu. Chociaż długo się rozkręcała spędziłam z nią dwie cudowne noce. Osobom, które nie czytały polecam z czystym sumieniem . Naprawdę warto wczytać się w świat Amelii.

Agnieszka Przegalińska

RECENZJA KSIĄŻKI  KATARZYNY ZYSKOWSKIEJ- IGNACIAK PT.  ,,WIECZNA WIOSNA” 

            Są takie chwile w życiu,które pamiętamy latami. Kadry wycięte prosto z filmu,w którym gramy pierwszą rolę.

            Są książki,których okładki możemy rozpoznać pośród ogromu na bibliotecznych półkach. Ja też tak mam. Te, które zmusiły mnie do refleksji nad swoim życiem szczególnie cenię i polecam innym. WIECZNA WIOSNA Katarzyny Zyskowskiej to opowieść o dojrzałej kobiecie, która pogodziła się ze swoim losem żony, matki i niczego już od życia nie chciała. Impuls sprawił,że wybiegając z gabinetu lekarskiego zaczęła myśleć o sobie. Zielona sukienka będzie symbolem tej decyzji. Bo rak to strach, bo rak to przerażenie, bo rak to ciemność. Skupienie na sobie uwagi ją przerasta. Przecież obiecała rodzinie zimowy wyjazd, mąż jest zapracowany i musi czekać na niego w domu. Łucja tak bardzo rozpłynęła się w rodzinie,że zapomniała, że jest kobietą, że ma marzenia, że ma potrzeby,że jest piękna. Ważnym motywem wykorzystanym w powieści jest sztuka, która ma niebagatelny wpływ na życie bohaterów.

            Przypomina o przeszłości i ukrytych pragnieniach. Naszła mnie refleksja co by było gdyby to mnie spotkał los głównej bohaterki. Pięknie napisana historia pachnąca miłością, czułością i wiosną. Porusza najczulsze a zarazem najtrudniejsze tematy nie obce nam w codziennym świecie. Gorąco polecam ją tym wszystkim, którzy nie boją się silnych wzruszeń. Mnie chwyciła za serce do tego stopnia,ż e nie mogłam przejść obojętnie,napisałam wiersz.

BM

Skip to content